tradycyjna medycyna chińska

tradycyjna medycyna chińska

Za ojczyznę akupunktury uważa się Chiny, Metoda ta nie była jednak wyłączną specjalnością Chińczyków. Istnieją wiarygodne fakty świadczące o tym, że w zamierzchłych czasach akupunktura istniała także u innych narodów. W muzeum londyńskim przechowuje się egipski papirus z oznaczeniami punktów do nakłuwania, datowany w 1550 r. p.n.e. Możliwe, że leczenie nakłuwaniami i przyżeganiem pojawiło się wcześniej w Tybecie, Nepalu lub Indiach, gdzie nauka była bardziej rozwinięta. Wypada zaznaczyć, że ta metoda leczenia była bardziej rozpowszechniona i najszerzej stosowana w krajach Wschodu, a przede wszystkim w Chinach i dlatego otrzymała nazwę metody chińskiej lub terapii "Zhen-Jiu".

Chińscy lekarze na drodze prób i błędów, z pokolenia na pokolenie, przekazywali zdobyte doświadczenia, pomnażając i rozwijając je. Jednym z pierwszych pisanych dokumentów poświęconych nakłuwaniu igłami, który przetrwał do naszych czasów, jest księga "Huangdi Neijing" ("Traktat o wnętrznościach albo o naturze i życiu"), opublikowana w Chinach prawdopodobnie w 221 r.p.n.e. Przedstawiono tam poglądy na temat nakłuwania i przyżegania, opisano 9 form metalowych igieł, zamieszczono topografię 295 punktów, wyłożono główne wskazania i przeciwwskazania do akupunktury. W księdze wykazano, że zawarty w niej materiał zaczerpnięto z ponad 2000 lat doświadczeń. Za czasów dynastii Tang (618 - 907) akupunktura stała się samodzielną specjalnością medyczną, a w Cesarskim Kolegium Medycznym powstał wydział akupunktury.

W roku 1027 lekarz Wang-Wei-Yin na cesarskie polecenie zlecił odlanie z brązu dwóch naturalnej wielkości modeli ludzkich postaci, wewnątrz pustych, nazwanych Tong-Jen. Na powierzchni każdej figury zaznaczył dokładny przebieg kanałów energetycznych, a na nich - w formie przewierconych otworów - położenie 657 punktów akupunktury. Do modeli tych Wang-Wei-Yin napisał trzytomową książkę pt. "Ilustrowany podręcznik o punktach akupunktury i przyżeganiu na odlanym modelu z brązu" Modele te przez setki lat służyły do nauki. Studia na wydziale akupunktury trwały 7 lat. Przed egzaminem modele oklejano specjalną bibułą i pokrywano roztopionym woskiem, zakrywając wszystkie kanały i punkty. Egzamin składano przed specjalną komisją, powoływaną przez samego cesarza. Zdający musiał znać położenie wszystkich punktów. O bezbłędnym trafieniu w wyznaczony punkt świadczyła wypływająca czerwona ciecz imitująca krew.